Komunikaty

  Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z 3 marca 2021 r. nałożył na stronę prowadzącą demontaż zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, administracyjną karę pieniężną za dokonanie wysyłki odpadów (międzynarodowe przemieszczenie) bez zgłoszenia. Decyzja ta była przedmiotem skargi, która została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 sierpnia 2021 r. Następnie strona wniosła skargę kasacyjną, oddaloną wyrokiem z 5 sierpnia 2025 r.

Jeden z zarzutów kasacyjnych strony dotyczył naruszenia art. 7a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) w związku z załącznikiem III w zakresie opisu kodu GC020 do rozporządzenia (WE) Nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U.UE.L.2006.190.1). Strona wskazywała na występujące w praktyce rozbieżności dotyczące rozumienia opisu kodu GC020 (złom elektroniczny, np. płytki obwodów drukowanych i odzyskane podzespoły elektroniczne, odpowiednie do odzysku metali pospolitych i metali szlachetnych). Na skutek tych wątpliwości organy niektórych państw członkowskich uznawały te odpady za niepodlegające, w przypadku międzynarodowego przemieszczania, procedurze zgłaszania i uzyskania zgody państwa przeznaczenia. W związku z tym strona stanęła na stanowisku, że powstałe wątpliwości powinny być interpretowane na jej korzyść, na podstawie art. 7a § 1 k.p.a.

NSA orzekł, że w świetle przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w przypadku wysyłki odpadów do innego państwa członkowskiego, podmiot wysyłający odpady jest zobowiązany do zapoznania się z zasadami ich przemieszczania w kraju przeznaczenia. Nie może dokonywać przemieszczenia i kwalifikacji odpadów niezgodnie ze stanowiskiem właściwego organu kraju przeznaczenia, uzasadniając to stanowiskiem właściwego organu innego kraju, którego dane przemieszczenie nie dotyczy. Podmiot wysyłający odpady nie może w oparciu o stanowisko organu innego niż organ kraju przeznaczenia, narzucić własnej klasyfikacji odpadów czy też zasad ich przemieszczania. Takie działanie stanowi naruszenie art. 28 rozporządzenia nr 1013/2006, co ma konsekwencje w postaci sankcji administracyjnej wymierzanej w oparciu o art. 32 ust. 2 ustawy z 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz.U. z 2019 r., poz. 1162, obecnie Dz.U. z 2024 r., poz. 746). Z art. 28 rozporządzenia nr 1013/2006 wynika, że prawodawca unijny pozostawił państwom członkowskim samodzielność w prowadzeniu polityki związanej z międzynarodowym przemieszczaniem odpadów. W związku z tym norma z art. 7a § 1 k.p.a. nie ma w tej sprawie zastosowania, ponieważ w przepisie tym nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne w odniesieniu do przepisów mających zastosowanie w danej sprawie, a o przypadki, w których pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (tzw. pat interpretacyjny). Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła.

Link do orzeczenia