Komunikaty

W dniu 29 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał dwie skargi kasacyjne A.B. (sędziego NSA w stanie spoczynku) wniesione od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 października 2021 r.: odpowiednio o sygn. akt VI SA/Wa 1087/21 oddalającego skargę A.B. na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 5 marca 2021 r. nr 1130.21.2021 w przedmiocie stwierdzenia daty przejścia sędziego w stan spoczynku oraz o sygn. akt VI SA/Wa 1289/21 oddalającego skargę A.B. na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 5 marca 2021 r. nr 1130.22.2021 w przedmiocie stwierdzenia daty przeniesienia sędziego w stan spoczynku.

W obu rozpoznawanych sprawach Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości; uchylił zaskarżone postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasądził od Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego kasacyjnie A.B. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W motywach ustnych Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił najważniejsze powody podjętych rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność drogi sądowej w sprawie skargi na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie stwierdzenia daty przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku.

W ocenie NSA podjęte przez Prezydenta RP rozstrzygnięcie dotyczące przejścia sędziego w stan spoczynku, wydane na podstawie art. 39 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2019 r. poz. 825; dalej: ustawa o Sądzie Najwyższym), zgodnie z którym datę przejścia sędziego w stan spoczynku albo przeniesienia sędziego SN (odpowiednio sędziego NSA) w stan spoczynku stwierdza Prezydent RP, jest aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), podlegającym kognicji sądów administracyjnych. Zdaniem składu orzekającego jest to już utrwalone stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 111 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym znajdował zastosowanie do sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że stosownie do treści art. 111 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, który wszedł w życie 3 kwietnia 2018 r., w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia tej ustawy w życie sędzia Sądu Najwyższego mógł przejść w stan spoczynku, składając za pośrednictwem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego oświadczenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w myśl art. 49 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego sądu stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił argumentacji o potrzebie kontrasygnowania aktu Prezydenta RP, o którym jest mowa w art. 39 ustawy o Sądzie Najwyższym.